Γράφει ο Τάσος Γ. Καπουρνιώτης, Αρχιτέκτονας
Η σημερινή ενημερωτική άμεση και ταυτόχρονα ανέλεγκτα
πληθωρική πραγματικότητα, ακολουθώντας αισχρή απαξίωση της
Ιστορίας αλλά και των αξιών, από άγνοια ή ηθελημένα και το
χειρότερο από έλλειψη ήθους συμπεριφοράς, προβαίνει ανεύθυνα
και προκλητικά στην δημιουργία πρόσκαιρων και εφήμερων
ινδαλμάτων, παίρνοντας αφορμή από γεγονότα της
καθημερινότητας, αντιγράφοντας και παραποιώντας το Ιστορικό
παρελθόν, την παράδοση αλλά και μια φημισμένη μυθολογία.
Απώτερος σκοπός η δημιουργία της λεγόμενης λανθάνουσας
συνείδησης με λάθος και απατηλά πρότυπα, αποβλέποντας στην
έμμεση εξαπάτηση.
Ταυτόχρονα κοινωνικοί παράγοντες εκμεταλλευόμενοι τις
εντυπώσεις και τα αποτελέσματα αυτής της συμπεριφοράς επιχειρούν
αισχρή διαστρέβλωση της αλήθειας.
Θα αναφερθώ με ενότητες …..
«Αετόπουλα»…
Στην πάροδο του χρόνου, παραδείγματα από την φύση παραπέμψαν
και παραπέμπουν σε αξίες της ανθρώπινης κοινωνίας.
Αξίες ζωής!.. που στην πορεία έχουν χαρακτηρίσει και ανθρώπινες
συμπεριφορές παίρνοντας αφορμή από ομοιότητες.
Ομοιότητες που πέρασαν στον χρόνο, έμειναν και εξακολουθούν να
παραδειγματίζουν.
Μια από αυτές στην δική μας κοινωνία, η ιστορικά καταγεγραμμένη
σαν παρουσία αλλά και ακόμη μελοποιημένη αναφορά στο
«αετόπουλο» τον εκκολαπτόμενο γίγαντα του φτερωτού βασιλείου
που ξεκινάει την ζωή αντιγράφοντας τους γονείς του, αδιαφορώντας
για τους οποιουσδήποτε κινδύνους προκειμένου να τους μοιάσει.
Άλλωστε ο αετός είναι το μεγαλύτερο, το πιο τρανό και φοβερό
πουλί, αυτό που μπορεί να κοιτάξει τον ήλιο κατάματα δίχως να
δειλιάσει, πετώντας στο κέντρο του δίχως να καψαλίσει τις
φτερούγες του αλλά και να δει τα μελλούμενα πίσω απ' αυτόν!
(κλεμμένη ποιητική αναφορά).
Ογδόντα (80) χρόνια πριν σήμερα, όταν οι Γερμανοί- Ιταλοί
κατακτητές πάτησαν την Χώρα, έμεινε στην Ιστορία η αντίσταση των
κατοίκων της εναντίον τους.
Μαζί τους δεκάδες- εκατοντάδες παιδιά συμμετείχαν με ηρωισμό και
αυτοθυσία, λειτουργώντας ως κρίκος στην αλυσίδα της αντίστασης.
Η ηλικία και ο τρόπος δράσης τους (αντιμετώπιση κινδύνων ακόμη
και θανάτου) θύμιζαν αυτόν του νεογνού του βασιλιά των αιθέρων
και γι’ αυτό τα ονόμαζαν «αετόπουλα».
Αλλά και στα χρόνια ειρήνης «αετόπουλα» ονόμασαν τα παιδιά που
θέλοντας να ξεχωρίσουν ξεπερνούσαν την ηλικία τους στα κοινωνικά
δρόμενα.
Αγαπημένοι στιχουργοί και τραγουδιστές θέλοντας να υμνήσουν να
δώσουν αξία, για «αετόπουλα» τραγούδησαν παινεύοντας ξεχωριστά
πρότυπα.
Σήμερα οι καθοδηγητές συνειδήσεων όλη αυτή την ιδανική ηρωική
αίγλη προσπάθησαν και προσπαθούν ανεύθυνα να την απαξιώσουν
χαρακτηρίζοντας «αετόπουλα» στιγμιαία δυσάρεστα αλλά και
θλιβερά για την αιτία και εξέλιξη παραδείγματα, προσβάλοντας την
παράδοση.
Ακόμη..
«ΙΘΑΚΗ» ….
Ελληνική Μυθολογία (όπως περιγράφεται με την βοήθεια του ΑΙ)
αποτελεί το σύνολο των μύθων και παραδόσεων της αρχαίας
Ελλάδας, που εξηγούν τη δημιουργία του κόσμου, τα φυσικά
φαινόμενα και τη ζωή των θεών και των ηρώων.
Περιλαμβάνει τους 12 Θεούς του Ολύμπου, τη Τιτανομαχία, και
επικούς ήρωες όπως ο Ηρακλής και ο Οδυσσέας, επηρεάζοντας βαθιά
την τέχνη και τον πολιτισμό.
Μέρος της αναφοράς στον Μυθικό (ακόμη!. Δεν τον απομυθοποιήσαν
αν και τελευταία επιχειρείται) Οδυσσέα, αποτελεί η ΙΘΑΚΗ.
Η ΙΘΑΚΗ στον μύθο ήταν η πατρίδα του, μυθικό νησί του Ιονίου
έγινε διάσημο από τα ομηρικά έπη (Ιλιάδα, Οδύσσεια) ως το
σύμβολο της νοσταλγίας, του επαναπατρισμού και της αιώνιας
αγάπης.
Ο Όμηρος την σύνδεσε με έναν Ήρωα του οποίου τα κατορθώματα
και οι επιτυχίες διαχρονικά έμειναν παραδείγματα πρότυπα!.. έστω
και μυθικά.
Παρόλα αυτά σήμερα η ΙΘΑΚΗ βανδαλίζεται βάναυσα, προσβάλλεται
αφού χρησιμοποιείται με «αήθεια» από το κατεστημένο (σίγουρα όχι
από τον ίδιο) σαν επικοινωνιακό μέσο, στην ανεξήγητη προσπάθεια
επαναφοράς ενός απατεώνα, αποτυχημένου και λαοπλάνου «εν τοις
πράγμασι» με απύθμενο θράσος πολιτικού, όταν στην Ελλάδα αλλά
και παντού υπάρχουν δεκάδες πραγματικοί «Οδυσσείς».
Άλλωστε πριν την ΙΘΑΚΗ έχει προηγηθεί ο βανδαλισμός της έννοιας
του όρου «ΊΔΡΥΜΑ» και των σκοπών του, με την συμμετοχή του
ιδίου.
Μια συμμετοχή κοστόζα (ακριβή) που θα βοηθούσε για παράδειγμα
την παιδεία.
Συνέχεια…..
«Τέμπη»….
Κοντεύουν τρία χρόνια και κάτι, από το θλιβερό γεγονός των
Τεμπών.
57 συνάνθρωποι μας στην πλειοψηφία τους νέοι, από την χαρά της
ζωής οδηγήθηκαν ξαφνικά στην αφάνεια του θανάτου.
Τα αίτια πασιφανή (προχειρότητα, ανικανότητα, ρεμούλα, κομματικά
ρουσφέτια, αδιαφορία, ετσιθελισμός, κλπ.) άλλωστε είναι αυτά που
διαχρονικά αποτελούν αγιάτρευτες πληγές σε αυτή την Χώρα,
γνωστά σε όλους από την ηλικία που αρχίζει να λειτουργεί η λογική.
Δυστυχώς όμως βάσει στατιστικής συνολικά ο μέσος όρος θανάτων
από ατυχήματα (εργατικά, μετακινήσεων, δολοφονιών, κλπ., κλπ.)
μηνιαία υπερβαίνει τους 57 των Τεμπών.
Απλά είναι μεμονωμένα (αναρίθμητα όμως στο άθροισμα) και εκτός
από υποκριτικά δακρύβρεχτα μακροσκελή σχόλια στις ειδήσεις (αφού
αυτά πωλούν) τίποτε άλλο.
Γιατί άραγε όλα αυτά περνούν μόνο στις στατιστικές όταν οι
απώλειες είναι ίδιες θα έλεγα και χειρότερες.
Τρία χρόνια και κάτι χωρίς ίχνος ντροπής και αξιοπρέπειας οι
πολιτικοί του πεζοδρομίου ξεδιάντροπα, προκειμένου να έχουν
παραταξιακά οφέλη, οι περισσότεροι αγνοώντας τις δικές τους
πομπές (ρεζίλια) όταν όσοι από αυτούς ήταν οι ίδιοι ή η παράταξή
τους στην Αρχή, ασχολούνται άσκοπα μπρος στο πραγματικό κύριο
θέμα, απαιτώντας τις παραιτήσεις (Κυβέρνησης -Υπουργών) αλλά και
την τιμωρία τους.
Λες και η παραίτηση, η τιμωρία ή οι αποζημιώσεις θα φέρουν πίσω
τους νεκρούς.
Έλεος σεβασμός στην μνήμη τους, τους κατάντησαν σαν τα χιλιάδες
εικονοστάσια στους δρόμους, όλοι τους οι δήθεν υπερασπιστές τους
εκτός των απλών συγγενών, κόπτονται συμφεροντολογικά για πάρτη
τους.
Καμία υλοποιήσιμη πρόταση ή συνεργασία για την αποφυγή
επανάληψης ίδιων γεγονότων και αποτελεσμάτων με μοναδική αιτία
την ανθρώπινη αναλγησία και ανικανότητα.
Από την άλλη αδιαφορούν για τις οποιεσδήποτε άλλες αιτίες
απωλειών ζωής (όπως καρκίνοι, εμφράγματα, ανακοπές, μολύνσεις,
κλπ.) και μην πάτε μακριά, είναι άμεσες στην καθημερινότητά μας
(ρύπανση κάθε είδους, περιβαλλοντική αλλά και ψυχολογική).
Μόνο λαϊκίστικη, λαοπλάνα αντιπολίτευση με το περίβλημα ενός
νέου ψυχολογικού φασισμού αυτού των δήθεν προοδευτικών.
Ακολουθεί…
«Υποκλοπές»…
Predator (λογισμικό κατασκοπείας – spyware), από το 2020 και μετά
γνωστό από τις υποκλοπές (αλήθεια μην μου πείτε πως πριν δεν
γινόντουσαν, ξαφνικά τους ήρθε η ιδέα λόγω διαδικτύου;).
Είναι γεγονός πάντως πως εδώ και αρκετά χρόνια με την εξέλιξη της
τεχνολογίας, η δυνατότητα παρακολούθησης κινητών τηλεφώνων,
κομπιουτερς, επικοινωνιακών gadgets, είναι τεχνικά άμεση και πιο
εφικτή.
Στην πορεία έγινε εντονότερη με την έλευση των smartphones και
των εξελιγμένων λογισμικών.
Οι ειδικοί λένε πως μόνο 15 λεπτά φυσικής πρόσβασης
(ηλεκτρονικά) στη συσκευή είναι αρκετά για την εγκατάσταση
λογισμικού κατασκοπείας και όχι μόνο.
Ίδη με την ίδια μέθοδο καθημερινά διαπράττονται κλοπές και απάτες
από επιδέξιους χακερς απατεώνες με θύματα απλούς πολίτες.
Ενώ από την άλλη υπάρχει και η θετική πλευρά αυτής της μεθόδου
αφού έχουν διαλευκανθεί ύποπτες υποθέσεις αλλά και πολλά
εγκλήματα.
Γεγονός είναι πως η παρακολούθηση είναι εφικτή άμεσα αλλά και
αναδρομικά σε όλους και για όλα.
Γιατί λοιπόν το θέμα αυτό να απασχολεί την βουλή για την
προστασία μόνο κάποιων άσχετα από το ότι η κατάταξη τους στις
λίστες αξιολόγησης παραγωγικότητας («ranking») κατά τη διάρκεια
της θητείας τους δεν ήταν και τόσο υψηλή.
Μήπως θα έπρεπε η βουλή να ασχοληθεί Νομοθετικά και με την
συγκεκριμένη προστασία όλων των πολιτών.
Θα μου πείτε ότι για τους συγκεκριμένους ήταν Κυβερνητικός
δάκτυλος ….
ΝΑΙ μα η εκάστοτε Κυβέρνηση μέχρι τώρα ακολουθώντας εντολές ή
διεθνή στριμώγματα, αυτό το διαπράττει γενικά.
Επιπλέον επεμβαίνει άνευ εντολής στους μισθούς, συντάξεις, τιμές
και οπουδήποτε μπορεί προκειμένου να επιτύχει «τάχα» σκοπούς
αλλά και να ρυθμίσει το δημοσιονομικό.
Ακόμη…..
Βουλή….
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας, η Βουλή αποτελεί τον
πυλώνα της νομοθετικής εξουσίας και το θεματοφύλακα της
Δημοκρατικής λειτουργίας.
Η Δημοκρατική λειτουργία αφορά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων
μέσω διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και συμμετοχής, τόσο στο
πολιτικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο.
Προϋποθέτει τον σεβασμό των θεσμών, την ανεξαρτησία της
δικαιοσύνης και την προώθηση του κοινωνικού συμφέροντος,
αποτρέποντας συγκρούσεις εξουσιών.
Περιλαμβάνει την αξιοπρεπή συμμετοχή του ατόμου, την ενημέρωση
και τη συλλογική οργάνωση.
Επιπλέον στην εφαρμογή όλων αυτών θα πρέπει να διδάσκει ήθος
συμπεριφοράς, αφού το οτιδήποτε την αφορά προβάλλεται στην
κοινωνία και παρακολουθείται ζωντανά από κοινό, μέρος του οποίου
αποτελείται από νεολαία.
Παρόλα αυτά εκλεγμένα μέλη της (ευτυχώς μονάδες), απαίδευτα
πολιτισμικά προκειμένου η αδικαιολόγητη παρουσία τους να έχει
αιτία ύπαρξης, συμπεριφέρονται απαράδεκτα, απολίτιστα και
πεζοδρομιακά με τον χειρότερο και ελεεινό τρόπο, στον βωμό του
λαϊκισμού, αδιαφορώντας για την «έξωθεν» μαρτυρία τους και τις
επιπτώσεις της.
Τελειώνω…
ΟΠΕΚΕΠΕ …
Η υπόθεση σε μας τους παλιούς θυμίζει ΚΥΔΕΠ (Κεντρική Υπηρεσία
Διαχειρίσεως Εγχωρίων Προϊόντων, Αγροτικός συνεταιρισμός που
κατέρρευσε τη δεκαετία του 1980, αφήνοντας τεράστια χρέη.).
Πως γίνεται να ξεχαστούν τα σε όλους γνωστά εικονικά γεωτεμάχια
(εκτάσεις ανύπαρκτες χωρίς ταυτοποίηση) καλλιέργειας βαμβακιού
που δηλώνονταν προκειμένου να λάβουν παράνομες επιδοτήσεις σαν
ενισχύσεις.
ΚΥΔΕΠ και Αγροτική Τράπεζα αποτελούσαν δίδυμες διόδους εύκολης
επίτευξης όλων αυτών.
Γενικά υπήρχε Συγκάλυψη παράνομων επιδοτήσεων και Διαφθορά
με συμμετοχή πολιτικών, με αναφορά ακόμη σε «μαφίες του
βαμβακιού».
Η υπόθεση (δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες) δημιούργησε μια «μαύρη
τρύπα» δισεκατομμυρίων δραχμών, η οποία τελικά επιβάρυνε τον
Έλληνα φορολογούμενο.
Φυσικά και η αναφορά στην ΚΥΔΕΠ δεν δικαιολογεί το σύγχρονο
σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ απλά «άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε τα
ρούχα αλλιώς».
Επίλογος….
Δυστυχώς παρόλο που μας αρέσει να αναφερόμαστε στους Αρχαίους
προγόνους μας, πολλά από τα πιο πάνω είναι κατάλοιπα από τα
πόσα, τόσα χρόνια!… του ραγιαδισμού.
Για μένα είναι αποτελέσματα κάθε νοσηρής συμπεριφοράς εύκολης
επιβίωσης, χωρίς αξιοκρατία και ίχνους προσπάθειας και
αξιοπρέπειας.
Αφορά τους πάντες που κατά καιρούς εμπλέκονται….
Η λύση πρέπει να είναι άμεση, προϋποθέτει εξαφάνιση αυτής της
παθογόνου νοοτροπίας, με άμεση προσαρμογή στην σύγχρονη
εξελιγμένη πραγματικότητα, αντιγράφοντας μεθόδους με
επιλεγμένες εφαρμογές ΑΙ (τεχνητής Νοημοσύνης).
Οι παραιτήσεις, οι τιμωρίες δεν είναι λύσεις όλοι οι επίδικοι δεν είναι
τυχαίοι, βαλτοί, διορισμένοι, οι πολίτες τους έχουν εκλέξει και μην
ξεχνάτε την φράση: «κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον
κυβερνούν»
Φράση που υποδηλώνει ότι η ηγεσία ενός Κράτους αντικατοπτρίζει
τις αξίες, τις επιλογές, την παιδεία και τη νοοτροπία των πολιτών
του.
Ενέχει την έννοια της συλλογικής ευθύνης, ειδικά σε δημοκρατικά
καθεστώτα όπου οι κυβερνήσεις εκλέγονται.
Τάσος Γ. Καπουρνιώτης
Αρχιτέκτονας
