Αθώοι κρίθηκαν από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών οι γιατροί ανάμεσα στους οποίους και επιστήμονες από τον Βόλο και τη Λάρισα που κατηγορούνταν για το αδίκημα της έκδοσης ψευδούς βεβαίωσης κατ’ εξακολούθηση.
Η υπόθεση αφορούσε σε απάτη σε βάρος του ΕΟΠΠΥ την περίοδο της υγειονομικής κρίσης. Με τα επίμαχα έγγραφα οι γιατροί βεβαίωναν ότι ασθενείς είχαν ανάγκη υγειονομικού υλικού μετά από εισηγήσεις αντιπροσώπων ανώνυμων εταιρειών, οι οποίες παρείχαν ιατρικά υλικά.
Οι αντιπρόσωποι με κάποιον τρόπο έπειθαν τους γιατρούς ότι ήταν απαραίτητες οι συνταγογραφήσεις.
Όταν αποκαλύφτηκε η υπόθεση Ιδιοκτήτης εταιρείας είχε προφυλακιστεί ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη ανάκριση σε βάρος ατόμων που λειτουργούσαν για λογαριασμό των εταιρειών για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.
Σε βαθμό πλημμελήματος κατηγορούνταν 13 γιατροί.
Οι γιατροί έλεγαν από την πρώτη στιγμή ότι είναι αθώοι. Την περίοδο από το 2019-2020 εν μέσω υγειονομικής κρίσης τους επισκέπτονταν στα ιατρεία ιατρικοί επισκέπτες ως εκπρόσωποι εταιρειών και ζητούσαν τη συνταγογράφηση υλικού σε ασθενείς που υποτίθεται ότι έχρηζαν ανάγκης.
Λόγω των απαγορευτικών μέτρων στις μετακινήσεις αλλά και το γεγονός ότι πολλοί ασθενείς ανήκαν σε ευπαθείς ομάδες και δεν μπορούσαν να μετακινηθούν ενώ ο κορονοϊός «κάλπαζε» έλεγχαν το σύστημα, διασταύρωναν ότι οι ασθενείς έχρηζαν του υλικού που αιτούνταν οι ιατρικοί επισκέπτες και προχωρούσαν στη συνταγογράφηση.
Εντούτοις, από την περαιτέρω έρευνα προέκυψε ότι κάποιοι από τους ασθενείς στους οποίους γίνονταν οι συνταγογραφήσεις δεν ήταν πραγματικοί ασθενείς, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία τους ήταν καταχωρημένα στο σύστημα.
Στη δίκη από την ακροαματική διαδικασία αποδείχτηκε μεταξύ άλλων ότι δεν πληρούτο η αντικειμενική και η υποκειμενική υπόσταση του άρθρου 242 και 1 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο αναφέρει πως τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους όποιος με πρόθεση βεβαιώνει ψευδώς περιστατικό που έχει έννομες συνέπειες.
Μεταξύ άλλων το δικαστήριο με την απόφασή του φέρεται να αποδέχτηκε ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι εταιρικοί εκπρόσωποι συστήνοντο ψευδώς στους ιατρούς ως συγγενείς ή οικείοι των ασθενών έχοντας υποκλέψει το ΑΜΚΑ του ασθενούς από το ηλεκτρονικό σύστημα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις πλαστογραφούσαν τις συνταγογραφήσεις εισερχόμενοι παράνομα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του ιατρού, χωρίς να υπάρχει καν ασθένεια και αναγκαιότητα προμήθειας των υλικών.
