MobileΠαραπολιτικάΠαρασκήνια

«Τι σόι πολίτες;» και όχι «Τι κυβέρνηση έχουμε;» πρέπει (τώρα) να αναρωτιόμαστε!

Πως το έλεγες, δεκαετίες ολόκληρες, μάγκα Έλληνα; «Κάνε με εμένα μια μέρα πρωθυπουργό και θα σου δείξω…»

Άντε να σε δω, τώρα. Θα ήθελε έστω και ΕΝΑΣ εξ ημών να βρισκόταν σήμερα στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη;

Θα ήθελες να κρατούσες στα χέρια σου τις τύχες 11 εκατομμυρίων ψυχών και από ΚΑΘΕ απόφασή σου να κρινόταν όχι απλά το μέλλον αλλά η ΖΩΗ κάθε πολίτη; Άντε, ρε μάγκα Έλληνα, πες μας αν θα ήθελες να είσαι πρωθυπουργός έστω και μία ώρα εν μέσω πανδημίας!

Βάζω στοίχημα ότι εκείνοι που μόλις έκλεισαν τα σχολεία τίγκαραν τις καφετέριες και μόλις έκλεισαν οι καφετέριες τίγκαραν τις παραλίες (Μάρτη μήνα), έχουν έστω μία φορά στη ζωή τους αναφωνήσει την συγκεκριμένη «παπάτζα»: «Κάνε με μία ημέρα πρωθυπουργό και θα δεις…»

Και να ήταν οι μόνοι… Όλοι εκείνοι που έσπευσαν να αγοράσουν ένα τόνο μακαρόνια (τους είπε κανείς ότι το σπαγγέτι είναι το… εμβόλιο για τον ιό;), που έσπευσαν να σηκώσουν από τα ράφια όσα αντισηπτικά και χαρτιά υγείας βρήκαν μπροστά τους είναι της λογικής «Να ζήσω εγώ και ο διπλανός ας ψοφήσει»; Δεν έχουν ακούσει ότι η λελογισμένη συμπεριφορά είναι αυτή που ξεχωρίζει μια οργανωμένη κοινωνία από μια… αγέλη;

Είναι άλλο πράγμα κάθε οικογένεια να προμηθεύεται τα απαραίτητα -απόλυτα λογικό το κάτι παραπάνω τέτοιες ημέρες όπου μένουμε στο σπίτι- και εντελώς διαφορετικό να ψωνίζει με υστερία λες και δεν θα ξαναδεί μπροστά της ανοιχτό σούπερ μάρκετ!

Ας αντιστρέψουμε λοιπόν το «έργο». Μπορείτε σας παρακαλώ αντί για… πρωθυπουργοί να γίνετε ΜΙΑ φορά στη ζωή σας ΣΥΝΕΤΟΙ και ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ πολίτες; Όλοι εσείς –πολλοί ή λίγοι δεν μπορώ να γνωρίζω, αλλά σίγουρα περισσότεροι απ’ όσους αντέχει το βλακόμετρο- που αδιαφορείτε προκλητικά, έως εγκληματικά, για τη ζωή των (γηραιότερων) μελών της οικογένειάς σας, τη ζωή των γειτόνων, των φίλων, των συνανθρώπων σας. Μπορείτε να επιδείξετε το μίνιμουμ της σοβαρότητας που απαιτούν τούτες οι κρίσιμες για την ανθρωπότητα στιγμές;

Μπορείτε να σταματήσετε να συμπεριφέρεστε σαν κακομαθημένοι υστερικοί που νομίζουν ότι είναι άτρωτοι και όλος ο κόσμος περιφέρεται γύρω από ένα σημείο του σώματός σας; Εκεί όπου έχετε γραμμένες τις εντολές ζωής τις οποίες δίνει καθημερινά η κυβέρνηση.

Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πως η πραγματική ζωή είναι εκεί έξω, όχι στο fb και στο Instagram όπου καθημερινά νομίζετε ότι «χτίζετε» ένα… «καινούργιο κόσμο»;

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πως ουδέποτε στη ζωή μου ψήφισα ή υποστήριξα τη Νέα Δημοκρατία. Άρα η συγκεκριμένη τοποθέτησή ουδόλως πολιτικό χαρακτήρα εμπεριέχει. Βλέπω όμως έναν πρωθυπουργό ο οποίος χειρίζεται με σύνεση, προνοητικότητα και πάνω απ΄όλα υψηλό αίσθημα ευθύνης την κατάσταση από την ημέρα που ξέσπασε η πανδημία. (Λάθη είναι κι αυτά μέσα στο πρόγραμμα. Αλλά ποιος δεν θα έκανε και λάθη υπό τέτοιες συνθήκες;)

Πήρε μέτρα πολύ νωρίτερα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες (δείτε την «εγκληματική επιπολαιότητα» που επιδεικνύει ο Μπόρις Τζόνσον, μα και άλλες χώρες που μέχρι πρότινος τις είχαμε ως «υπόδειγμα τάξης»), είμαι βέβαιος ότι με αυτούς που έχουμε μπλέξει θα λάβει κι άλλα. Κοντή γιορτή βλέπω να έρχεται η απαγόρευση κυκλοφορίας. Αν και θεωρώ κάποιους… ικανούς να δημιουργήσουν «κρυφά καφενεία»! Μιλάμε για μυαλό κουρκούτι.

Δεν ισχυρίζομαι, φυσικά, ότι μόνο εδώ έχουμε το… προνόμιο της ανοησίας. Στην Αγγλία ακόμη πηγαίνουν κατά χιλιάδες σε… συναυλία! Όμως εγώ εδώ ζω, όπως κι εσείς, άρα πρωτίστως μιλάμε για τα του οίκου μας. Πόσο μάλλον όταν οι γείτονες Ιταλοί μας εκλιπαρούν να παραδειγματιστούμε από τα δικά τους λάθη.

Την ίδια ώρα που το πολιτικό προσωπικό της χώρας δίνει σωστά τη μάχη, την ώρα που γιατροί και νοσηλευτές παλεύουν σαν πραγματικοί ΗΡΩΕΣ για να κρατήσουν ανθρώπους ζωντανούς και υγιείς, υπάρχουν αρκετοί συμπατριώτες μας οι οποίοι καθημερινά με την επιπολαιότητά τους βάζουν σε κίνδυνο ζωές συνανθρώπων τους. Θεωρώντας ότι το «Μένουμε στο σπίτι» είναι… για άλλους!

Συγχωρείστε με λοιπόν, αλλά τούτη την ώρα είναι ίσως η πρώτη φορά που δικαιολογημένα κάποιος μπορεί να αλλάξει το κλασικό ερώτημα δεκαετιών «Τι σόι κυβέρνηση έχουμε;» μετατρέποντάς το στο απολύτως ρεαλιστικό, με όλα όσα έχουμε δει τις τελευταίες ημέρες: «Τι σόι πολίτες έχουμε;»

του Βασίλη Βέργη, από το SDNA