Ονειρα για μια καινούργια ζωή κάνει ο 23χρονος Γιάννης από τον Βόλο που περιμένει να αποφυλακιστεί σε δύο με τρία χρόνια από το κατάστημα κράτησης Λάρισας.Θέλει να κάνει νέα αρχή από αυτή τη δύσκολη που ξεκίνησε από τη κοιλιά της μητέρας του ακόμη.
Γιος χρήστη ναρκωτικών ουσιών θυμάται όταν ήταν μικρός τον πατέρα του να χτυπάει τη μητέρα του, εκείνη να πίνει ναρκωτικά και μετά να κάνει ναρκωτικά και ο πατέρας του, ο οποίος μπαινοβγαίνει στη φυλακή και αυτή τη στιγμή είναι κρατούμενος σε σωφρονιστικό κατάστημα.
Μιλώντας στους «Πρωταγωνιστές» και στον Σταύρο Θεοδωράκη λέει: «Πως θα φάω όλα μου τα χρόνια στη φυλακή;». Η ιστορία του 23χρονου συγκλονίζει. Με ένα σπάσιμο στο κρανίο από μόσχευμα μετά από τροχαίο και πολλές δυσκολίες δίχως χρήματα στη φυλακή, λέει πως ήταν χαζός που όταν βγήκε την πρώτη φορά έξω και είχε κόψει τα ναρκωτικά για έξι μήνες, τα ξεκίνησε πάλι.
«Βρέθηκα πάλι με τα παιδιά», εξηγεί. Μου έλεγαν: «Ελα τώρα, αφού σε ξέρουμε τόσο καιρό. Ελα για την παρέα», περιγράφει. «Λέω μία φορά είναι. Δεν πάει στα κομμάτια».
Μετά θυμάται που βράδιασε πολύ. Ηταν 4 το πρωί και ήθελε καφέ. Συζητούσε με τον φίλο του που να βρουν καφέ, είδε ένα μαγαζί, το οποίο ήταν κλειστό, και το άνοιξε.
«Δεν πείραξα το ταμείο, τίποτα. Απλά έφτιαξα δύο καφέδες. Όμως, το μαγαζί είχε συναγερμό. Μόλις πάω να βγω έξω, μου έβαλαν χειροπέδες. Πήγαινα και κόντρα με τους αστυνομικούς, έκανα πολλές τρέλες», περιγράφει.
Ο 23χρονος παραδέχεται ότι είχε μπλέξει με τους καρχαρίες. «Εκανα εμπόριο έξω, κόκα, πρέζα, ό,τι κουνιόταν το πουλούσα. Απ’ όταν ήμουν παιδάκι μέσα στο σπίτι έβλεπα τον πατέρα μου να χτυπάει τη μητέρα μου, τη μητέρα μου να ασχολείται με τα ναρκωτικά, μαζί της και ο πατέρας μου. Εγώ βγήκα ναρκομανής από την κοιλιά της μητέρας μου, με στερητικά βγήκα. Αυτό είχα μάθει από τη μητέρα, το ξεκίνησα κι εγώ» περιγράφει.
Στη φυλακή είναι δύο χρόνια στη Λάρισα και νωρίτερα στον Αυλώνα 1 χρόνο.
Λέει πως είχε περιπέτειες. «Με μαχαίρωσαν και τέτοια πράγματα. Η ζωή στις φυλακές έχει δυσκολίες. Αν δεν έχουν να σου στείλουν οι δικοί σου λεφτά, υπάρχουν δυσκολίες. Πρέπει να έχεις μια δουλειά μέσα, κάτι να κάνεις για έναν άλλο για να σου δώσει έναν καπνό», περιγράφει.
Σήμερα έχει υποσχεθεί στον εαυτό του ότι όταν βγει από τη φυλακή, δεν θα ξαναρχίσει τίποτα ούτε θα κουβαλάει το κατσαβίδι. Ονειρεύεται να γίνει ντελιβεράς ή μηχανικός. Δεν θέλει να γίνει σαν τον πατέρα του, που μπαινοβγαίνει στη φυλακή και αυτή τη στιγμή είναι κρατούμενος.
«Θυμάμαι από μικρός επεισόδια που χτυπούσε τη μητέρα μου και από τότε δεν θέλω να έχω επαφές», λέει.
