Μεγάλη συγκίνηση έχει προκαλέσει το άγγελμα του θανάτου του Ρένου Πίποϊ, του αγαπημένου «βιολιστή του Βόλου», που για χρόνια έντυνε με τις μελωδίες του την καθημερινότητα της πόλης. Ένας άνθρωπος που έγινε οικείος σε χιλιάδες περαστικούς, χαρίζοντας μουσική στους δρόμους, ακόμη κι όταν η δική του ζωή ήταν γεμάτη δυσκολίες. Πίσω από το δοξάρι του κρυβόταν ένας καταρτισμένος μουσικός, αλλά και ένας αξιοπρεπής βιοπαλαιστής που αγωνιζόταν καθημερινά για το μεροκάματο, έχοντας ένα μεγάλο όνειρο: να διδάξει τη μουσική που τόσο αγαπούσε.
«Σήμερα η πόλη μας έχασε ένα κομμάτι από την ψυχή της…
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας φίλε Ρένο!!!!!!
Ήσουν ο άνθρωπος που με το βιολί σου γέμιζες τους δρόμους μας με μουσική, τις στιγμές μας με συναίσθημα και τις καρδιές μας με αγάπη. Δεν ήσουν απλώς ένας μουσικός του δρόμου… ήσουν ένας άνθρωπος που είχε κερδίσει την αγάπη ολόκληρης της πόλης. Ένα γνώριμο πρόσωπο, μια αγαπημένη παρουσία, μια μελωδία που έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Πόσοι άνθρωποι σε συνάντησαν, σε άκουσαν, σου χαμογέλασαν και ένιωσαν τη ζεστασιά της ψυχής σου… Κι από σήμερα, κάθε γωνιά που θα περνάμε, κάθε δρόμος που θα περπατάμε, θα μας θυμίζει πως λείπει κάτι πολύτιμο. Θα λείπει το βιολί σου, το χαμόγελό σου, η παρουσία σου…
Μα η πόλη δεν θα σε ξεχάσει, κάποιοι άνθρωποι δεν περνούν απλώς από τη ζωή μας, αφήνουν το αποτύπωμά τους στις ψυχές μας…..
Καλό Παράδεισο, αγαπημένε μας Ρένο!!!!
Εκεί ψηλά, παίξε το πιο όμορφο τραγούδι σου… κι εμείς εδώ κάτω, κάθε φορά που θα ακούμε μια μελωδία, θα σηκώνουμε το βλέμμα στον ουρανό και θα σε θυμόμαστε.
Η πόλη μας σε αγάπησε και θα σε κρατά για πάντα στην καρδιά της!!!!!», έγραψε Βολιώτισσα, για να τον αποχαιρετήσει.
Γεννημένος στην Κραϊόβα της Ρουμανίας, ξεκίνησε βιολί σε ηλικία μόλις έξι ετών, σπούδασε μουσική και εργάστηκε επί δέκα χρόνια στην Κατερίνη ως δάσκαλος βιολιού. Ο Βόλος έγινε η δεύτερη πατρίδα του, παρότι αναγκάστηκε να παίζει στον δρόμο για να επιβιώσει και να στηρίζει την οικογένειά του.
