Απίστευτη γκάφα, ακόμα και για τον μειωμένων πολιτκών ικανοτήτων, Νίκο Παπαπέτρο, που με ανάρτησή του επιτίθεται και ειρωνεύεται τον Αχιλλέα Μπέο ότι δήθεν συμμετείχε στην επεισοδιακή εκδήλωση των φοιτητών της Γεωπονικής στο Δημαρχείο και μάλιστα κάλεσε και την Αστυνομία. Βεβαίως, όπως από δεκάδες μαρτυρίες προκύπτει, οι αναφορές Παπαπέτρου είναι παντελώς ψευδείς και εκτός πραγματικότητας καθώς εκείνη την ώρα ο Αχιλλέας Μπέος μετείχε σε συγκεντρώσεις τοπικών συμβουλίων και κατοίκων στο Κατηχώρι και την Αλλη Μεριά, με αποτέλεσμα να εκδώσει μια ιδιαιτέρως αιχμηρή ανακοίνωσ στην οποία αναφέρει:
“Γκαφατζής, ψεύτης, μια γραφική φιγούρα της πολιτικής, ο Νικολάκης ο Παπαπέτρος, αν και υποβαθμίζει και υπονομεύει και εν τέλει ευτελίζει, τον θεσμό της αυτοδιοίκησης που υποτίθεται θέλει να υπηρετήσει, παραμένει φίλος μου και έχει την συμπάθεια και την κατανόησή μου.
Γι αυτό άλλωστε πριν μερικούς μήνες με ειλικρινές ενδιαφέρον του είχα συστήσει να εξετάσει με κάποιον ειδικό την εμμονή που έχει με το πρόσωπό μου. Δυστυχώς δεν με άκουσε και μάλιστα θεώρησε εαυτόν θιγμένο και προχώρησε στην αγαπημένη του συνήθεια, τη μήνυση!
Σήμερα με θλίψη διαπιστώνω ότι η κατάστασή του έχει επιδεινωθεί, με αποτέλεσμα να με βλέπει σε μέρη που δεν βρέθηκα, ου μην αλλά και να διαπιστώνει και να κριτικάρει πράξεις που φυσικά δεν θα μπορούσα να έχω κάνει. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ήμουν εκεί. Οπως στην εκδήλωση των φοιτητών της Γεωπονικής στο Δημαρχείο, όπου με… ονειρεύτηκε όχι απλώς να συμμετέχω, αλλά και να αντιδρώ στην εισβολή των προσφιλών σε αυτόν μπαχαλάκηδων, καλώντας την Αστυνομία.
Για όσους ενδεχομένως παρακολουθούν το Νικολάκη και τις αναρτήσεις του, διατυπωμένες μάλιστα με χιούμορ (;) ανάλογο της φυσιογνωμίας του, μια μικρή διευκρίνιση: Την ώρα της επεισοδιακής εκδήλωσης εγώ βρισκόμουν σε συγκεντρώσεις κατοίκων στο Κατηχώρι και την Αλλη Μεριά, φυσικά δεν γνώριζα τί συνέβαινε στο Δημαρχείο, οπότε και δεν συνέτρεχε λόγος να καλέσω την Αστυνομία!
Αυτά και για όσους διερωτώνται γιατί δεν με βλέπουν στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Να πάω, αλλά να κάνω τι; να συζητήσω με το Νικολάκη που ονειρεύεται μ’ ανοιχτά μάτια; και που έχει πάρει διαζύγιο με την αλήθεια; Επιλέγω να αφιερώνω δημιουργικά το χρόνο μου για τις ανάγκες της πόλης και των συμπολιτών και όχι να τον σπαταλώ με τα καμώματα διαφόρων μωροφιλόδοξων. Η αντοχή και η ανοχή σε τέτοια φαινόμενα έχουν όρια..
ΥΓ. Φίλε Νίκο, παραμένεις αδυναμία. Προσεύχομαι να είσαι καλά και να φωτίσει ο Θεός τα κομματόσκυλα που σε στηρίζουν, ακόμη, να είμαστε αντίπαλοι στις επόμενες εκλογές.”
Η ανάρτηση Παπαπέτρου
«Σε εκδήλωση της Γεωπονικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στην οποία παρευρισκόταν και ο Πρύτανης, ο τελευταίος, μαζί προφανώς με τους διοργανωτές, προσκάλεσε και τον πρώτο πολίτη της πόλης, ο οποίος και συμμετείχε ως προβεβλημένος παράγοντας του πνεύματος και των επιστημών. Συλλογικότητες της πόλης, που αντελήφθησαν ή υπέθεσαν διαφορετική στόχευση, πέραν της επιστημονικής και της επαγγελματικής, κάποιας εταιρίας που συμμετείχε στην εκδήλωση, της οποίας η ταυτότητα έθετε ερωτηματικά και προβληματισμούς στις ίδιες και όχι μόνον, αντέδρασαν έντονα, ακόμη και με τρόπο που ίσως να προκαλούσε τους ευυπόληπτους πολίτες και συμμετέχοντες φοιτητές.
Βεβαίως, ο Δήμαρχος τηρεί με συνέπεια την ίδια στάση, αντιστρέφοντας απλώς τους ρόλους. Έτσι, όταν ενδεδυμένοι πολίτες με στρατιωτικές στολές εισέρχονται στο Δημαρχείο για να προκαλέσουν ευθυμία στη συνεδρίαση, όταν διαμοιράζονται κόλλυβα και μπανάνες, όταν προβάλλονται χαριτωμένα βιντεάκια, όταν άγνωστοι, ανησυχούντες τάχα, αναζητούν δημοτικούς συμβούλους εντός της αίθουσας συνεδριάσεως, όταν κινητά τηλέφωνα κουδουνίζουν υπό τους ήχους των αμανέδων, όταν… όταν…. , ο πρώτος πολίτης της πόλης εκτιμά ότι η παρέμβαση της αστυνομίας διαταράσσει την ηρεμία του χώρου και, αντιδρώντας αναλόγως, απαξιεί να την καλέσει. Εξάλλου, όταν χρειάζεται η επιβολή της τάξης εντός του Δημαρχείου, υπάρχουν ειδικοί συνεργάτες προστασίας να την επιβάλλουν, υπό την υψηλή επιστασία του ίδιου, που όταν χρειάζεται αναλαμβάνει και ρόλο πρωταγωνιστή, ούτως ώστε, ν’ αποτρέπονται επίδοξοι αντιρρησίες να θέτουν οχληρά ερωτήματα ή να εμφανίζουν εικόνα αμφισβήτησης.













