Η επαναφορά στο πολιτικό και κομματικό παιχνίδι μεταξύ άλλων της Ροδούλας Ζήση και του Αλέκου Βούλγαρη, πρώην στελεχών και βουλευτών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, αποτυπώνει πλήρως την πραγματικότητα, αυτή την σκληρή πραγματικότητα που θέλει το πάλαι ποτέ κραταιό Κίνημα να είναι στο περιθώριο της αποδοχής από ευρύτατα κοινωνικά στρώματα.
Η ανανέωση που επιχειρήθηκε προδήλως απέτυχε και μάλιστα οικτρά. Όταν το ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία ηγεμονεύεται από στελέχη τύπου Νίκου Πολίτη, αδελφών Αναστασίου και Φούλης Τσιώμου, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το μέλλον του διαγράφεται τουλάχιστον θλιβερό.
Τουλάχιστον με Ροδούλα και Αλέκο θα μπορούν να λένε στα καφέ και τα ουζερί όπου γίνονται οι λαοσυνάξεις τους «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις»
ΥΓ. Τουλάχιστον δεν επανέφεραν και τον Πιτσιώρη; Να γλιτώσει ο άνθρωπος από τις πίτες που τον σέρνουν μαζί με το πολιτικό ανέκδοτο Σκοτινιώτης…
