Η νυχτερινή επίθεση του Ρουβίκωνα στις Αχαρνές εξελίχθηκε σε φιάσκο, όταν οι βαριοπούλες «προσγειώθηκαν» σε λάθος τζαμαρία.
Στις Αχαρνές, τα ξημερώματα της Δευτέρας, μέλη της συλλογικότητας «Ρουβίκωνας» εισέβαλαν σε γραφεία εταιρείας και προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές, σπάζοντας τζαμαρίες με βαριοπούλες και καταγράφοντας την επίθεση σε βίντεο. Το πρόβλημα δεν ήταν η ένταση ή ο τρόπος. Ήταν ο στόχος. Γιατί η εταιρεία που ισοπέδωσαν δεν ήταν η Βιολάντα, όπως οι ίδιοι νόμιζαν, αλλά μια επιχείρηση με… φυτόχωμα που απλώς έτυχε να γειτνιάζει με τον αρχικό τους στόχο.
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε ο ΑΝΤ1, η Βιολάντα στεγάζεται ακριβώς πίσω από τα γραφεία που δέχθηκαν την επίθεση. Οι δράστες πήδηξαν τα κάγκελα, κινήθηκαν προς το πρώτο κτίριο που είχαν μπροστά τους και έδρασαν χωρίς να διαπιστώσουν αν πράγματι βρίσκονταν στον «σωστό» χώρο.
Όταν ο ακτιβισμός σκοντάφτει στην πραγματικότητα
Η συγκεκριμένη ενέργεια ήρθε λίγες ημέρες μετά την επίθεση στο σπίτι του ιδιοκτήτη της Βιολάντα, Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη.
Στα πλάνα που κυκλοφόρησαν, φαίνονται δύο άτομα του Ρουβίκωνα να τρέχουν προς το κτίριο, να χρησιμοποιούν κουβέρτα για να πηδήξουν τα κάγκελα του μαντρότοιχου, να σηκώνουν βαριοπούλες και να σπάνε τις τζαμαρίες, ενώ τρίτο άτομο παραμένει πίσω καταγράφοντας τη δράση.
Το επεισόδιο έχει ήδη προκαλέσει αμηχανία, όχι μόνο γιατί επλήγη μια άσχετη επιχείρηση, αλλά και γιατί ακυρώνει στην πράξη το αφήγημα της «στοχευμένης παρέμβασης».
Η ανάρτηση του Ρουβίκωνα
«Επίθεση με βαριοπούλες στα κεντρικά γραφεία της βιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ» στις Αχαρνές, της οικογένειας Τζιωρτζιώτη, για τον θάνατο των 5 εργατριών, έπειτα από τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο των Τρικάλων
Τα ξημερώματα της Δευτέρας 27 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκαν δύο διαδοχικές εκρήξεις στο εργοστάσιο της βιομηχανίας «ΒΙΟΛΑΝΤΑ ΑΕ» στα Τρίκαλα, με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο 5 εργατριών και τον τραυματισμό τουλάχιστον 6 ακόμα. Όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, το υπόγειο στο οποίο εργάζονταν ήταν και αδήλωτο και παράνομο. Ένα υπόγειο 400τμ δηλαδή, δεν είχε δηλωθεί στο σχέδιο πυρασφάλειας που κατέθεσε η εταιρεία πριν 3 μήνες (Νοέμβριο του 2025) ούτε αποτυπωνόταν στα πρόσφατα σχέδια του εργοστασίου. Ως αποτέλεσμα, στο υπόγειο, δεν υπήρχαν οι υποχρεωτικοί ανιχνευτές αερίου που θα μπορούσαν να είχαν σώσει τις εργαζόμενες.
Όπως επίσης αποκαλύφθηκε, εκτός σχεδίου ήταν και οι δύο υπέργειες δεξαμενές προπανίου από τις οποίες πρωτοξεκίνησε η διαρροή, μια διαρροή που δεν ήταν πρόσφατη αλλά υφίστατο για μεγάλο χρονικό διάστημα, επιβεβαιώνοντας τις αλλεπάλληλες καταγγελίες των εργαζομένων για έντονη μυρωδιά στο χώρο. Οι εργαζόμενες δηλαδή το έλεγαν, ότι μυρίζει υγραέριο, και οι υπεύθυνοι τους απαντούσαν ότι είναι από τα πλυντήρια και να μην ανησυχούν. Ο ίδιος ο Τζιωρτζιώτης, μάλιστα, παραδέχθηκε ότι το είχε μυρίσει κι ο ίδιος αλλά τόσο τον απασχόλησε το θέμα, που το απέδωσε στην τουαλέτα.
Κι άλλα πορίσματα που βγαίνουν στην επιφάνεια ‘καίνε’ τον Τζιωρτζιώτη και όσους τον συγκάλυπταν τόσα χρόνια, όχι στην κυριολεξία… Έγγραφα, όπως της Περιφέρειας Θεσσαλίας, προειδοποίησαν πριν 6 χρόνια, το 2022, έχοντας εντοπίσει τις ανεπάρκειες στην ασφάλεια καθώς και μια σωρεία παραβάσεων στα μέτρα προστασίας. Η εταιρεία είχε κληθεί και επίσημα να συμμορφωθεί, κάτι το οποίο δεν έκανε. Συνειδητά, δηλαδή, δεν έκανε τίποτα και άφησε τόσα χρόνια, χωρίς μέτρα προστασίας, εκτεθειμένους στον απόλυτο κίνδυνο, τους εργαζομένους. Το δε κράτος, διαχρονικός συνήγορος στο κεφάλαιο, ενθάρρυνε την εργοδοτική αδράνεια και εγκληματική αδιαφορία αποδυναμώνοντας την όποια στοιχειώδη επιθεώρηση εργασίας που θα μπορούσε ίσως να έχει αποκαλύψει τη συστηματική παραβίαση της ασφάλειας.
Τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις της οικογένειας Τζιωρτζιώτη χρηματοδοτούνται εδώ και 15 χρόνια με κρατικό χρήμα, με το γνωστό τρόπο όπου μια ιδιωτική επιχείρηση βαφτίζεται ‘επένδυση’ ώστε να έχει πρόσβαση σε κρατικές επιχορηγήσεις, χρηματοδοτικές μισθώσεις και φοροαπαλλαγές πολλών εκατομμυρίων, που εξασφαλίζουν οι κατά καιρούς «αναπτυξιακοί» νόμοι, εν προκειμένω με τις ευλογίες της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Γιατί μπροστά στο κέρδος των αφεντικών, καμιά απώλεια ανθρώπων της τάξης μας δεν μετράει στην πραγματικότητα. Και οι όποιες δήθεν συλλυπητήριες ανακοινώσεις κράτους και κεφαλαίου είναι στάχτη στα μάτια. Καμία ανακοίνωση δεν μπορεί να ξεπλύνει την εγκληματική τους ανεπάρκεια στα θέματα ασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων, των εργασιακών συνθηκών και σχέσεων.
Κι ο Τζιωρτζιώτης, και ο κάθε Τζιωρτζιώτης, τα εργοστάσια, τις αποθήκες και τα καταστήματα τα έχτισε στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνικής βάσης. Στις πλάτες αυτών των ανθρώπων που αφήνει να καούν ζωντανοί. Ο οποίος, εκτός από δολοφόνος, είναι και ξεδιάντροπος ψεύτης. Είχε ξεκινήσει πρόσφατα, λέει, «τις διαδικασίες τακτοποίησης των εκκρεμοτήτων». Εκκρεμότητες εννοεί την έλλειψη ασφάλειας των εργατ(ρι)ών και πρόσφατα εννοεί το 2007.
Στη Βιολάντα δεν έγινε ατύχημα. Κρατικό-εργοδοτικό έγκλημα έγινε και οι όποιοι έπαινοι για τη Βιολάντα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα προπέτασμα καπνού για το ταξικό θυσιαστήριο που είναι στην πραγματικότητα. Εν προκειμένω, ένας υπόγειος θάλαμος αερίων.
Απέναντι στην εργασιακή ζούγκλα, την εργοδοτική αυθαιρεσία και τα δολοφονικά αλισβερίσια παρασιτικού δημόσιου, ιδιωτικού κεφαλαίου και της ντόπιας κοτζαμπάσικης πολιτικής ελίτ που σπέρνουν ακόμα μια φορά το θάνατο στην τάξη μας, θα πρέπει να σταθούμε ως τα πιο άγρια θηρία.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ
ΤΖΙΩΡΤΖΙΩΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΕ
Ρουβίκωνας»
