Θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο η απώλεια της Βολιώτισσας σοπράνο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Τασούλας Μονογενή, κόρης του Γιώργου Μονογενή, τέως υπαλλήλου του Δήμου Βόλου και μέλους της Φιλαρμονικής Βόλου.
Για την απώλειά της γράφει εκ μέρους του Πανελληνίου Μουσικού Συλλόγου ο Δρ. Χρήστος Κολοβός:
«Τον φετινό Αύγουστο 2026, η Εθνική Λυρική Σκηνή πενθούσε την εκλεκτή της δευτεραγωνίστρια σοπράνο, Τασούλα (Αναστασία) Μονογενή από το Βόλο, η οποία ξεκίνησε τις σπουδές της σε μικρή ηλικία παίζοντας «κουαρτίνο» (μικρό κλαρινέττο σε μι ύφ.), συνεχίζοντας στο Ωδείο Αθηνών όμποε με τον «πρύτανη» του οργάνου, Κλωντ Σιελέ και με υποτροφία κατόπιν, στην τάξη τραγουδιού της Κικής Μορφονιού.
Στα 1988 κερδίζει την υποτροφία «Μ. Κάλλας» και μελετά δίπλα στην Βέρα Ρόζα στο Λονδίνο και παράλληλα στο Μιλάνο κάνει ρεπερτόριο με τον Μαέστρο της «Σκάλας» με τον οποίον μελέτησαν εντατικά μεταξύ άλλων μεγάλων της εποχής τους, η Κάλλας και η Μορφονιού, Αντόνιο Τονίνι. Στο Μάντσεστερ κατόπιν, μαθήτευσε δίπλα στους διαπρεπείς Ρενάτα Σκόττο και Κάρλο Μπεργκόντζι.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εμφανίσθηκε από τα 1988-89 στην Λυρική σε διάφορους ρόλους, σε αρκετές παραγωγές και αναβιώσεις, όπως: Τσερλίνα στον «Ντον Τζοβάννι», Άννα στην «Μαρία Στουάρντα» και Β’ Κυρία στον «Μαγικό Αυλό» στο Ηρώδειο, αλλά και στις όπερες «Ανδριανή Λεκουβρέρ», «Τροβατόρε», «Κατερίνα Ισμαΐλοβα», «Μαντάμα Μπαττερφλάϋ», «Τραβιάτα», στην οπερέττα «ο Βαφτιστικός» κ.λπ.
Έπαιξε επίσης στο Εθνικό Θέατρο («Οι Δούλες», 2009) και συμμετείχε σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Υπήρξε ένας άνθρωπος δυναμικός και παθιασμένος με την τέχνη, αγαπητή στους συναδέρφους της».
