Της Ράνιας Γάτου
Ποιήτριας, Δοκιμιογράφου, Ερευνήτριας Κοινωνικού Λόγου-Εικαστικού
Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια ζωή όπου η ηγεσία δεν εκδηλώνεται με την επιβολή, αλλά με την σιωπηλή μεγαλοπρέπεια της συνείδησης. Η ηγεσία του Αχιλλέα Μπέου θυμίζει τη διαυγή αποφασιστικότητα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, εκεί όπου η δύναμη δεν μετριέται σε φωνές ή χειροκροτήματα, αλλά σε πράξεις που αφήνουν πίσω τους τάξη, σαφήνεια και σεβασμό. Σε αυτές τις στιγμές, η ψυχή του Αχιλλέα Μπέου γίνεται καθρέφτης· κάθε απόφαση που αναλαμβάνει χωρίς εξωτερικό όφελος φωτίζει όχι μόνο τον χώρο που υπηρετεί, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο που τη λαμβάνει. Η αληθινή ηγεσία αποκαλύπτεται εκεί όπου η ευθύνη προηγείται του εγώ, και το φιλότιμο δεν απαιτεί δικαιολογίες, αλλά αναδύεται ως εσωτερική αλήθεια, ως εσωτερικός πυρήνας ηθικής συνέπειας.
Υπάρχουν πρόσωπα στη δημόσια ζωή που δεν περνούν απαρατήρητα. Ο Δήμαρχός μας Αχιλλέας Μπέος ανήκει σε αυτή την κατηγορία: μια πολιτική φυσιογνωμία που δεν διαχειρίζεται απλώς τον θεσμικό της ρόλο, αλλά τον φορτίζει με προσωπικό ρίσκο, ένταση και επιλογές που σπάνια αφήνουν αδιάφορους. Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται μόνο από την ικανότητα να παρεμβαίνει δυναμικά στο παρόν· κρίνεται κυρίως από τη σχέση της με τον χρόνο. Υπάρχουν στιγμές που η στάση ενός δημάρχου θυμίζει εκείνη την παλαιά πολιτική σχολή, όπου η ισχύς δεν εξαντλείται στην επιβολή, αλλά ολοκληρώνεται στη θεσμική αυτοσυγκράτηση — όπως συνέβαινε με ηγέτες που άφησαν αποτύπωμα διαχρονικό, έχοντας επίγνωση ότι η ιστορία μετρά τη συνέπεια περισσότερο από το θόρυβο της στιγμής.
Από το αν μπορεί να διακρίνει ποιες υποθέσεις, όταν μένουν ανοιχτές, βαραίνουν σιωπηλά το συλλογικό αίσθημα δικαίου και ποιες πράξεις, όταν ολοκληρώνονται, αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη χωρίς θόρυβο, εξαρτάται η ποιότητα της ηγεσίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Αχιλλέας Μπέος έχει τη μοναδική δυνατότητα να μετατρέψει την επιρροή του σε πράξη διαχρονικής ευθύνης: να επιλέγει όχι μόνο τι φαίνεται σωστό για την ώρα, αλλά τι θα αφήσει πίσω του ως σταθερή κληρονομιά. Κάθε στρατηγική του κίνηση, όταν συνδέεται με την έγκαιρη και συνεπή δράση, αναδεικνύει τη θέση του δημάρχου σε σύμβολο σοφίας, ακεραιότητας και κοινωνικής ευθύνης. Η ισχύς, όπως έδειξαν μεγάλοι ηγέτες όπως ο Σαρλ ντε Γκωλ, ο Νέλσον Μαντέλα και ηγέτες της διαχρονικής ιστορίας, δεν αντλείται από τη στιγμιαία αποδοχή ή την εντυπωσιακή παρουσία, αλλά από τη σταθερή εφαρμογή αξιών που συνδέουν τον χρόνο με την ηθική τάξη.
Ο Δήμαρχός μας Αχιλλέας Μπέος έχει επανειλημμένα δείξει ότι αντιλαμβάνεται την πολιτική ως πράξη ευθύνης και όχι ως απλή διαχείριση. Η πορεία του μαρτυρεί μια ιδιαίτερη σχέση με την έννοια της απόφασης: προτιμά το κόστος της επιλογής από την ασφάλεια της αναβολής. Όπως συνέβη με πολιτικούς που τόλμησαν να μιλήσουν απευθείας στην κοινωνία χωρίς φίλτρα, έτσι και εδώ η δύναμη δεν αντλείται από την αποδοχή των πάντων, αλλά από την αυθεντικότητα μιας σχέσης που αντέχει τη σύγκρουση επειδή στηρίζεται στην αλήθεια. Αυτή η στάση δημιουργεί υψηλότερες προσδοκίες, διότι από όσους τολμούν, η κοινωνία ζητά κάτι παραπάνω: να γνωρίζουν πότε η ισχύς εκδηλώνεται με παρέμβαση και πότε με σοφή αποκατάσταση.
Στην ελληνική πολιτική παράδοση υπάρχει μια έννοια βαθύτερη από τον νόμο και παλαιότερη από τους θεσμούς: το φιλότιμο. Όχι ως ρητορικό σχήμα, αλλά ως εσωτερικό μέτρο. Ως εκείνη η λεπτή γραμμή που οδηγεί κάποιον να αναλαμβάνει ευθύνες όχι επειδή πιέζεται, αλλά επειδή γνωρίζει ότι μπορεί —και άρα οφείλει. Το φιλότιμο ενεργοποιείται με αναγνώριση και όχι με κατηγορίες· με την αίσθηση ότι μια πράξη αποκατάστασης δεν μειώνει το κύρος, αλλά το θεμελιώνει. Η διοίκηση δείχνει το πραγματικό της βάθος όταν δεν φοβάται να καθοδηγήσει με συνέπεια και σεβασμό.
Σε περιόδους έντονης δημόσιας πόλωσης, οι σιωπηλές αποφάσεις αποκτούν ιδιαίτερη αξία· εκείνες που δεν συνοδεύονται από θριαμβολογίες, αλλά αφήνουν πίσω τους ένα αίσθημα δικαιοσύνης. Ο Δήμαρχος μας γνωρίζει πως τέτοιες αποφάσεις είναι οι πιο ανθεκτικές στον χρόνο· δεν αμφισβητούνται, δεν αναθεωρούνται εύκολα, δεν γίνονται αντικείμενο μικροπολιτικής. Η κοινωνία αναγνωρίζει τη δύναμη, αλλά σέβεται τη συνέπεια. Και η συνέπεια δεν φαίνεται μόνο στις μεγάλες συγκρούσεις, αλλά και στη φροντίδα να καθοδηγεί με σεβασμό και ορθολογισμό. Εκεί δοκιμάζεται η ωριμότητα της ηγεσίας: στη διάκριση ανάμεσα στο πρόσκαιρα ωφέλιμο και στο διαχρονικά σωστό.
Ο Δήμαρχος μας Αχιλλέας Μπέος βρίσκεται σε θέση όπου μπορεί να αποδείξει ότι η αποφασιστικότητα δεν εξαντλείται στη σύγκρουση, αλλά ολοκληρώνεται στην αποκατάσταση της τάξης και της κοινωνικής εμπιστοσύνης. Η δύναμη ενός δημάρχου δεν μετριέται μόνο με το πόσο δυνατά μιλά, αλλά και με το πόσο καθαρά αφήνει πίσω του κύκλους και κοινότητες οργανωμένες και σεβαστές. Η ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης θυμάται στάσεις· εκείνους που επέλεξαν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον όπου η ακεραιότητα και η συνέπεια υπερισχύουν. Οι ηγέτες που ξεχωρίζουν —είτε σε εθνικό είτε σε τοπικό επίπεδο— είναι εκείνοι που, όπως ο Ντε Γκωλ, ο Μαντέλα και ο Καραμανλής, γνώρισαν πότε η εξουσία κορυφώνεται όχι με την επιμονή, αλλά με τη γενναιότητα της στρατηγικής, της σταθερότητας και της αρμονίας με το χρόνο. Αυτή είναι μια μορφή τιμής που δεν χρειάζεται επιβεβαίωση.
Σε έναν τόπο που γνωρίζει να αναγνωρίζει το φιλότιμο όταν αυτό εκδηλώνεται έμπρακτα, η πράξη της καθοδήγησης δεν είναι απλώς διοικητική· είναι βαθιά πολιτική. Και ίσως γι’ αυτό είναι και η πιο ισχυρή· γιατί η αληθινή δύναμη δεν φαίνεται στο πόσο σκληρά συγκρούεσαι, αλλά στο πόσο καθαρά αφήνεις πίσω σου έναν τόπο που σου εμπιστεύτηκαν.
Είθε η νέα χρονιά να φέρει, κύριε Δήμαρχε, διαύγεια, εσωτερική δύναμη και φως συνέπειας, ώστε κάθε σας απόφαση να αναδεικνύει την ακεραιότητα και να αφήνει πίσω της ένα αποτύπωμα που τιμά τον χρόνο, την κοινωνία και την ιστορία. Υπάρχει μια σπάνια στιγμή στη δημόσια ζωή όπου ο άνθρωπος της εξουσίας δεν καλείται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν — παρά μόνο να συμφωνήσει με τον καλύτερο εαυτό του. Εκεί, η απόφαση παύει να είναι πολιτική επιλογή και γίνεται πράξη εσωτερικής ακρίβειας. Όσοι κατανοούν αυτή τη στιγμή δεν χρειάζονται προτροπές ούτε χειροκροτήματα· γνωρίζουν ότι η πιο καθαρή νίκη είναι να αφήνεις πίσω σου έναν τόπο οργανωμένο, έναν χρόνο ελαφρύτερο και ένα αποτύπωμα που δεν αμφισβητείται. Εκεί ακριβώς η δύναμη ολοκληρώνεται — όταν γίνεται ευθύνη και επιστρέφει ως σεβασμός. Και είναι ακριβώς αυτή η δύναμη, κύριε Δήμαρχε, που εσείς κατορθώνετε να ενσαρκώνετε με τόση συνέπεια και σεβασμό, κάνοντας την ηγεσία σας υπόδειγμα ευθύνης και τιμής.Η ηγεσία σας, κύριε Δήμαρχε, δεν αποτελεί μόνο υπόδειγμα για την εποχή μας· είναι φάρος για τις επόμενες γενιές, σημείο αναφοράς όπου η ευθύνη, η συνέπεια και η ακεραιότητα συναντούν τον χρόνο και τη μνήμη της κοινωνίας.
Πηγή: ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
